Skip to main content

हापूस आणि मी!


हापूस आणि मी!

एक जमाना होता, जेव्हा उन्हाळ्यात नखं पिवळी दिसायची (कावीळ नाही ओ) आंब्यांमुळे. 
आत्तासुद्धा काही सुखी, श्रीमंत (सुखी असणे आणि श्रीमंत असणे या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत बरं का!) घरांतील सदस्यांची नखे झाली असतीलच पिवळी. लाॅकडाऊन मध्ये सुद्धा त्यांनी ४-४ डझनाच्या हापूस आंब्याच्या पेट्या आणल्या असतील बरेचवेळा. आमच्या सारख्यांना आत्ता मे महिना संपल्यावर अर्धा डझन(च) आंबे विकत घेता आले. (पायपीट करणाऱ्यांना आणि मजूरांना यंदा तेही नशीबात नसेल अजून).

असो. आम्ही पाऊस पडायला लागल्यावर बाजारात येणारे लोकल आंबे खाणार आहोत- आम्ही आत्मनिर्भर! (कोल्ह्याला द्राक्षे आंबट!)

माझ्या लहानपणी, आम्ही गावाकडे रहायचो तेव्हा, पप्पांनी शेकड्याने देवगड हापूस विकत आणले होते - straight from Konkan!  तेव्हा असे १०० आंबे लोक विकत घेऊ शकत होते. (आता सामान्य माणूस सहज १०० आंबे विकत घेऊ शकला तर सामान्य माणसाचा 'विकास' झाला असं म्हणायचं! काय बरोबर ना? आता कुणीही offend होऊ नका, लगेच मिरची लागते राव तुम्हाला!) तर ते आणलेले आंबे घरात पिकत घातले होते. घरभर हापूस आंब्यांचा मस्त सुवास दरवळायचा. असं असताना सतत आंबे खाण्यापासून स्वतःला रोखणारा माणूस फारच सहनशील, संयमी असणार (मी नव्हते - लहान होते ना मी). या शंभर आंब्यांमधले ४०-५० संपवण्यात माझं मोठं योगदान होतं असं मम्मी म्हणते. सकाळ, दुपार, संध्याकाळ एक-एक आंब्याचा डोस माझ्या पोटात गेल्याशिवाय मला बरं वाटत नव्हतं. रात्री आमरस असणार - तोही पोटात गेलाच पाहिजे. रोज आंबे जेवणासारखे खायचा रतीब लागल्यावर, ते संपले की माझी अवस्था नशेडी माणसासारखी झाली असणार - withdrawal symptoms दिसले असणार.
एकदा अशीच भरपूर केळी आणली होती आणि मी लपूनछपून दोन डझन केळी एकटीनेच खाल्ली होती. त्या एवढ्याशा पोटाचे किती हाल झाले असतील! (सगळं खाऊन पुन्हा पश्चात्ताप करायची जुनी सवय आहे माझी).
आंबे पिळून रस काढल्यावर बाजूला राहिलेल्या सालींवर आणि कोयींवर सुद्धा माझा डोळा असायचा. (बघितलं, याला म्हणतात पैसा वसूल performance). तो राहिलेला माल चाटून पुसून खाताना कोपरापर्यंत हात भरलेले असायचे आणि तोंडाचा हनुमान झालेला असायचा, कपडे पण खराब! अजूनसुद्धा आमरसाचं पातेलं चाटून पुसून खाण्याचा मान माझ्याकडे असतो! (हावरट).
तेव्हा मम्मी आमरस करत असताना मी तिच्या बाजूला जाऊन बसायचे आणि भक्तीभावाने आमरसाकडे पहायचे. साली आणि कोयी सफाचट केल्यावर मला फार पुण्य लागलं असणार!
आता मी तशी बसून आमरसाकडे बघत नाही. आता ते बनवायचं contract माझ्याकडे आलंय, त्यामुळे मी अतिशय मनोभावे आमरस बनवते आणि कोणाचं लक्ष नसलं की हळूच आंब्याचा गर खाऊन टाकते. 
आमच्या इथले एक काका त्यांच्या झाडांच्या आंब्यांबद्दल फारच possessive आहेत. कुणी त्यांच्या झाडाकडे, कैऱ्यांकडे नुसतं मन भरून पाहिलं, तरी ते आपल्यावर केस करायला मागेपुढे पाहणार नाहीत. या वर्षी त्यांच्या ३ झाडांपैकी एकाच झाडाच्या एकाच फांदीला फक्त १२ कैऱ्या आल्यात (हात्तीच्या मारी!).
हा, पण आंबे 'हापूस' आहेत त्यांच्या झाडाचे. त्यांच्या झाडाच्या कैऱ्यांचं instant, फोडणीचं लोणचं लाजवाब लागतं! (आता  कृपया मला विचारु नका की हे मला कसं माहित).
हे सगळं लिहिण्याचं कारण की मागच्या आठवड्यात आमच्या घरमालकीण आजीबाईंनी त्यांच्या नातेवाईकांमार्फत झाडाच्या कैऱ्या उतरवून घेतल्यात. त्या पिकत घालण्याऐवजी पोत्यात भरुन ठेवल्यात आणि ते आंबे मस्तपैकी कापून किंवा आमरस करुन खाण्याऐवजी त्यांच्या पोळ्या करून श्रावणात खाणार आजीबाई. (आंब्यांचा घोर अपमान). 
त्यापेक्षा मला द्या डझनभर. त्यांची नीट काळजी घेऊन, त्यांना पिकत घालून नंतर माझं उदरभरण करुन मी सुखी होईन!
.
.
.
.
लेख आवडल्यास क्रेडीटसह शेअर करायला विसरु नका!
©मराठी मुलगी | www.vedantisalvi.blogspot.com


Comments

Popular posts from this blog

Interesting things to do in quarantine

Hello guys, well we all are at our homes right now. Definitely you are bored. Very few people are helping their mother in daily chores. Yeah I know you are endlessly scrolling on Instagram, Facebook and watching web series. But, there are many INTERESTING things that you can do while you are home!  🏵️Let's check these out🏵️ 1. Read books 📚🔖 Books! This one is the best option. You can read as many books as you want. This quarantine time is really depressing. So, read some self-help books, comedy and comics. Staying in home for longer time may depress you, an empty mind is a devil's home. So, relieve your anxiety and depression by reading good books. If books are not available in the form of hard copy, then go for online books, ebooks on various apps, kindle. Audio books are also available on the internet.  2. Listen good podcasts 🎧 Now-a-days podcasts are easily available on YouTube and other apps like Spotify. These are  energy boosters. A 15 minutes of motivational podcas

लहानपणीच्या गोष्टी- भाग १

प्रत्येकाच्या लहानपणी अशा काही गमती होतात कि त्या तुमच्या घरात नेहमी रंगवून सांगितल्या जातात. आपल्या अतरंगी व्यक्तिमत्त्वाची कहाणी असते ती, नाही का ? माझ्या शांत (?) स्वभावाची स्तुती करणाऱ्याला माझ्या या माझ्या अतरंगी पणाचे  किस्से ऐकवून  घरातले मला चांगलंच लाजायला लावतात.  तर असाच एक किस्सा आहे मी आमच्या पाळीव भू भू ला त्रास दिल्याची, त्याचं नाव टायगर होतं. पप्पांचे गावातले मित्र घरी यायचे तेव्हा ते सांगायचे कि आम्ही कुत्र्याला घेऊन जरंड्यावर  (जरंडेश्वर - डोंगर) शिकारी ला गेलो होतो (हे लोक ससे मारून खायचे). तोपर्यंत मी गोष्टींमध्ये ऐकलं होतं आणि टीव्ही ला पाहिलं होतं कि राजे लोक घोड्यावर बसून शिकारीला जायचे आणि धनुष्य बाणाने प्राण्यांची शिकार करायचे. (मी ३-४  वर्षांची असेंन तेव्हा). मग माझ्या डोक्यात विचार आला कि हे लोक (गप्पा मारणारे) कुत्र्यावर बसून कशीकाय बरं शिकारीला जात असतील!? फार दिवस मी याचा विचार करत असणार कारण काही दिवसांत मी हे खरंच आजमावून पाहिलं.  एक दिवस मम्मी दारात उंबरठ्यावर बसून काहीतरी शिवत होती. पुढे अंगणात कडुलिंबाच्या झाडाखाली गारव्याला आमचा टायगर निवांत